“Yaşayarak intihar etmeyi seçenlere yardım edilemez. Bir stil meselesi. Ya ağzına soktuğun bir 38’lik ya da ölene kadar kendini oksijenle zehirlemek. Seçersin ölümünü. Çocuk oyuncağı kalır kendini asmalar, over dose’lar, altmış sekiz yıllık intiharın yanında…”
kinyas ve kayra-Hakan Günday
4 Ece Temelkuran (via cigdemaygun)
(via birdebaktimturuncu)
44
“Sizin dinlemek isteyip istemediğinize bakmaksızın, neden bir böcek bile olamadığımı anlatmak geliyor içimden. şunu bütün ciddiyetimle söylüyorum ki, birçok kez böcek olmak istedim. ancak bana bu onur bile bahşedilmedi. yemin ederim ki, gereğinden fazla bilinçli olmak hastalıktır, gerçek ve tam bir hastalık. gündelik yaşantımız için sıradan bir insanın bilinci yeter de artar bile.”
-Dostoyevski / yer altından notlar
7 Oğuz Atay, Tutunamayanlar (via kedidirokedi)
(via birdebaktimturuncu)
37
ah muhsin ünlü - gidiyorum bu
5
Bugün sokakta yürürken
Bütün kızlar bana baktılar
Allah Allah
Niye hep bana bakıyorlar ki diye düşündüm
Sonra da bugün meğer
Murat’ın gömleğini giymişim
2 
12
sweet november’ın imdbdeki puanı 6.2; 5 puanı çarliiz’e 1.2 puanı da only time’a vermişler sanırım. ben başka bişi göremiyorum çünkü.
http://www.youtube.com/watch?v=7GrK5THh9_k
1“Pessoa yanağını yastığına yerleştirdi ve bitkin bir şekilde gülümsedi. Sevgili Antonio Mora, dedi, Proserpina diyarında beni bekliyor, gitme zamanı geldi, şu yaşam diye adlandırdığımız imgeler tiyatrosunu terk etme zamanı geldi. Ruhumun gözlüğüyle gördüğüm şeyleri bir bilseniz, yukarıdaki sonsuz boşlukta Orion’un kollarını gördüm, şu yeryüzü ayaklarıyla Güneyhaçı Takımyıldızı’nda yürüdüm, parlak bir kuyrukluyıldız gibi sonsuz geceleri, imgelemin, şehvetin ve korkunun yıldızlararası boşluklarını aştım, erkek, kadın, ihtiyar, küçük kız oldum, Batı başkentlerinin geniş caddelerindeki kalabalık oldum, sessizliğine ve bilgeliğine imrendiğim Doğu’nun dingin Buda’sı oldum, kendim ve başkaları, olabileceğim herkes oldum, onurlar ve onursuzluklar, çoşkular ve yılgınlıklar yaşadım, erişilmez nehirler ve dağlar geçtim, huzur dolu sürüleri seyrettim ve başıma güneş ve yağmur geçti, kızışmış dişi oldum, sokakta oynayan kedi oldum, güneş ve ay oldum, çünkü yaşam yeterli değildi. Artık yeter, sevgili Antonio Mora, benim yaşamım bin yaşam demekti, yorgunum şimdi, mumum eridi artık, rica ederim gözlüğümü verin bana.”
“Ama o zamanlar budalanın tekiydim, yaşama alaycı bir gözle bakardım, bana verilen yaşamdan zevk almasını bilmezdim, işte böylece fırsatı kaçırdım ve yaşam elimden kayıverdi.
Ya sonra, diye sordu Pessoa.
Sonra gerçeği çözme hevesine kapıldım, sanki gerçek çözülebilirmiş gibi, ardından cesaretimi yitirdim. Cesaretimi yitirince de nihilizm geldi. Daha sonra hiçbir şeye inanmaz oldum. Kendime bile. Bugün gereksiz bir paçavra gibi senin başucundayım, hiçbir yere gitmemek üzere topladım bavullarımı ve yüreğim artık boş bir saksıdan ibaret.”
3
uyanır uyanmaz neden böyle atraksiyonlar yaptım bilmem ama karpuzlu kağıttan ilk sigaramı sardım.
‘ve ben şanslıyım!’ dedim kendime. çünkü ne gerçekleştirilebilecek şeyler hayal ettim, ne de rüyasını gördüklerimi gerçekleştirmeye çalıştım. ben hayal etmek için hayal ettim. başka bir şey yapamayacağımı bildiğim için.
kinyas ve kayra - hakan günday
4 
(Source: olmadikacariz, via kedilikadinolcakkiz)
79Dedi ki: “En büyük mazeretin sensin.”
1 
